Enige tijd geleden had het Holebihuis de gelegenheid David Reynvoet te interviewen bij de opening van de Mediateek. Vandaag komen we met een kersvers interview, ditmaals met de woordvoerder van de enige homovoetbalploeg van ons land: de Pink Devils.

Het is een donkere woensdagavond in deze wintermaand december. Nét naast het treinstation van Mechelen bevindt zich café Friends. Daar heb ik afspraak met Joris Aernouts, woordvoerder van de Pink Devils.

Joris komt me tegemoet en het we nemen plaats aan één van de gezelligste tafels van het café. Via de grote gebogen ramen hebben we meteen zicht op het treinstation.

Joris is al vrij snel ontspannen. Ik moet nog maar het woord “voetbal” uitspreken of Joris fleurt helemaal op. Spontaan vertelt hij over het reilen en zeilen binnen de Pink Devils.

Y: Hoe kwamen de Pink Devils tot stand?
J: “Stichter van de groep was eigenlijk Guido. Hij voetbalde vroeger al op redelijk niveau  en kapte er op een  dag mee. De voetbalmicrobe bleef desondanks in z’n lichaam aanwezig en dat bracht hem op het idee om een holebivoetbalploeg op te richten. Hij sprak er Carl en Koen over aan, die meteen aan het initiatief wouden helpen. Aangezien Guido, Carl en Koen lid waren van HLWM ( Homo en Lesbienne Werking Mechelen) was een ploeg samenstellen ook niet zo moeilijk: al vrij snel telde de ploeg 15 leden. Ondertussen is Guido al lang met de leiding gestopt. Koen droeg dan enige tijd de fakkel, en nu sta ik voor de ploeg in.”

Y: Waarom voetbal, en niet volleybal of zwemmen bijvoorbeeld?
J: “Voetbal ís en blijft een taboesport voor holebi’s. Dat was dan ook meteen het leuke idee erachter: waarom niet laten zien dat ook homo’s kunnen voetballen?; kwestie van te laten merken dat voetbal en jeanetten weldegelijk te combineren valt.”

De Pink Devils in volle trainingsessie

Y: En wat wanneer er geen internationale competities plaatsvinden?
J: Dan spelen we tegen amateurploegen. Vaak zijn het vrienden van onze leden die het eens tegen ons willen opnemen. Een groepje mannen van een plaatselijk bedrijfje kan ook aan de orde komen: meestal ontstaan wedstrijden via mond tot mond reclame .

Y: Hoe vaak trainen jullie, en wanneer gebeurt dat dan?
J: We trainen elke week. In de lente en zomer is dat op donderdagavond. In herfst en winter trainen we op zondagvoormiddag. We zijn uit HLWM ontstaan en blijven dan ook onze roots trouw. Daarom trainen we altijd in het Vrijbroekpark.
Sinds Andy trainer is, oefenen we het hele jaar door, zo blijven we in topvorm. Vroeger was dat niet zo; we hielden een winterstop van oktober tot februari.

Y: Rest er buiten het trainen en reizen nog tijd voor andere activiteiten samen?
J: De Pink Devils is eigenlijk één grote vriendenbende. We zijn allen gebeten door voetbal en dat schept een band. Toch doen we meer dan voetballen alleen. Dit jaar bijvoorbeeld zijn we op uitstap naar Durbuy geweest, verder kan ik me een uitstap naar zee herinneren en ’n leuke barbecue.

Woordvoerder Joris (midden) met ploegmaten

Y: Vanwaar de naam “Pink Devils”?
J: Dat spreekt nogal voor zich. Pink dien ik niet uit te leggen. Wat de Devils betreft is het nogal makkelijk te verklaren: we zijn als het ware ambassadeur van België. Zoals reeds gezegd: andere landen kennen veel meer holebivoetbalploegen. We hebben ons dus wat laten inspireren door de Rode Duivels.

Y: Een voetbalploeg bestaat nog steeds uit 11 man. Hoe lossen jullie een situatie op waarbij geen veelvoud van 11 spelers voorhanden is?
J: “Wel zoals in het topvoetbal-gebeuren staat er permanent 11 man op het veld, maar zitten er ook een aantal in reserve aan de kant. Bij ons is dat niet anders. Er zijn altijd wissels nodig. De spelers weten verder ook wel dat iedereen graag eens meedoet, en zo ontstaat een regelmatige wissel. Zo komt iedereen aan z’n trekken.”

Y: Zijn alle leden van Mechelen en omstreken afkomstig?
J: Hm, eigenlijk niet. Ze komen van overal. De meesten komen wel uit Antwerpen, Gent, Brussel, Leuven of…Mechelen natuurlijk”

Y: Omschrijf eens een paar van je leden. Zitten er kerels tussen die op één of andere manier uit de groep springen?
J: Spontane lach- Tja, natuurlijk zitten er altijd “speciallekes” tussen. Momenteel zijn we met een 20-tal leden. Onze Bjorn is écht voor weinig verlegen. Twee jaar geleden, tijdens de Eurogames in Antwerpen vond er een openluchtcantus plaats. Bjorn kon het niet laten te strippen op het podium. Uiteindelijk stond hij met z’n kruis naar het publiek en had hij nog enkel z’n opgefrommelde boxer ter beschikking om de edelste delen af te schermen. Ironisch of niet, op de zijkant van het podium stond een oud dametje. Zij zal die dag met blijde gedachten huiswaarts gekeerd zijn.”

Y: Wat is de gemiddelde leeftijd binnen jullie groep?
J: Ik ben nu ongeveer 4 jaar bij de groep aangesloten en ben zelf 28. Sindsdien is de ploeg steeds verjongd. Voor mij waren Ben, Bjorn en Marc waren zowat de “nieuwe lichting” als je het zo mag noemen..  Na mij zijn o.a. Andy, Bilal en Brian gekomen.  De meeste spelers zijn nu tussen de 22 en de 35 jaar oud.

Y: Je zei net dat de Pink Devils nu ongeveer 20 leden telt. Zijn er al relaties ontstaan binnen de groep?
J: Ja natuurlijk; dat zijn altijd leuke momenten om naar terug te blikken. In Milaan, een jaar of drie terug, deed Andy voor het eerst mee aan de internationale competities. Hij maakte er kennis met Bert. Zij werden al snel een koppeltje en zijn nog steeds samen. Wat weinigen weten: Aangezien ik m’n kamer met Bert deelde, ben ik door deze situatie al snel op zoek moeten gaan naar een andere roommate… (lacht)

Y: Kregen jullie ooit met negatieve commentaar te maken?
J: Niet echt. Soms krijgen we wel een reactie in de aard van “homo’s en voetbal, da’s toch zoals water en vuur?” Oh ja, nu ik eraan terugdenk: ooit speelden we tegen een Antwerpse migrantenploeg; die weigerden ons de hand te geven.

Y: Vaak, wanneer men vraagt aan wat een hetero denkt wanneer hij het woord “homo” hoort, krijg je een beeld van de stereotiepe verwijfde jongens. Zijn die bij jullie aanwezig?
J: De meesten onder ons zijn “gewone kerels”, en daarmee bedoel ik dat je “het” aan ons niet meteen ziet. Dat is toch typsich voor iemand dat van voetbal houdt of aan voetbal doet, niet?

“…Hobby en sport combineren…”

Y: Jullie flyerden op het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant. Hoeveel nieuwe leden komen er zo gemiddeld jaarlijks bij?
J: Gemiddeld krijgen we er twee leden per jaar bij. Die krijgen meestal via mondreclame te horen van onze ploeg. Ook moderne media als Findsome, Gaylog of Gaydar werken vrij goed. Als je bv. Op Findsome zoekt in de categorie “sport” vind je al snel ons zoekertje naar nieuwe leden terug.

Y: Ik zie hier op jullie flyer staan dat “enige voetbalervaring wenselijk” is. In welke mate is die ervaring belangrijk?
J: Het is belangrijk om een aantal spelers te hebben die de ploeg kunnen dragen.  Daarvoor moet je wel in je jeugdjaren gevoetbald hebben.  Deze spelers kunnen ook de nieuwelingen, zonder veel ervaring, beter maken.  Vandaar dat het wenselijk is, maar niet verplicht.  Als ik naar mezelf kijk, ’m’n eerste zin was “ Ik ben 24 en heb amper voetbalervaring; is dat erg?” Door training kwam dat wel goed. Waar een wil is, is een weg.

Y: Nog kort even over het Filmfestival. Jullie kwamen buiten het flyeren ook een filmvoorstelling bijwonen. De film heette Guys and Balls. Wat vonden jullie van de film?
J: Die was zalig. Het onderwerp was natuurlijk goed uitgekozen: een film over homo’s die samen een voetbalploeg oprichten en dan een wedstrijd aangaan tegen stereotiepe machohetero’s…

Y: Was het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant voor jullie dan al bekend?
J: Tuurlijk. Kent jullie filmfestival dan geen nationale roem? Naar ons inziens is dat toch zo.

Dit kon ik enkel beamen…

Ondertussen is het 22u30 en het interview loopt ten einde. We drinken nog een Kriek Extra en praten wat verder over koetjes en kalfjes.

Zij die meer info wensen over de Pink Devils kunnen altijd terecht op de site: www.pinkdevils.be of op het emailadres: pinkdevils1@gmail.com

YB

Vandaag is het maandag. Dát is de dag waarop de splinternieuwe bibliotheek
van het Holebihuis toegankelijk is, en dat iedere maandag van 20 tot 22u.

Reporter Yves sprak met bib-verantwoordelijke David Reynvoet over het ontstaan van de bib, wat je er allemaal kan terugvinden en vragen hem terloops ook even wie de man achter de bibliothecaris is. Op het moment dat Yves de bib betreedt, op het eerste verdiep van het Holebihuis ontmoet hij David en z’n collega’s. Iedere week is er iemand anders dat de bib openhoudt. Men is ijverig bezig vers binnengekomen boeken op de computer aan het inbrengen. Boeken worden gelabelled, krijgen een leuke sticker mee en samen realiseren ze een indrukwekkend tempo. David, van Zutendaal afkomstig, maakt graag wat tijd voor het interview vrij.

Y: Vanwaar het idee van een holebibibliotheek?

DR: “Het idee bestond eigenlijk al langer. Reeds jaren voor het ontstaan van het Holebihuis dachten we eraan een ruimte te scheppen waar holebi’s terecht konden voor een goed boek of een leuke dvd. We hebben zelfs een voorstel gedaan aan de stadbibliotheek om samen met hen in zee te gaan, maar die weigerden een aparte afdeling te maken.”

Y: Was het dan niet mogelijk zélf iets op de been te zetten?

DR: Dat was tot op heden praktisch onmogelijk; enerzijds heb je nood aan een geschikte locatie waarvan holebi’s het bestaan kennen en weten waar ze terecht kunnen, anderzijds dien je voor het beheren van dergelijke artikelen te beschikken over de juiste middelen zoals kasten, een computer met toegepast programma etc…”

Y: Deze bibliotheek is voor haar tweede maal open. Heb je al veel klanten over de vloer gekregen?

DR: Verleden week hebben we de eerste vier klanten met open armen ontvangen. Hopelijk krijgen we snel via deze reportage meer mensen over de vloer. Het aantal boeken neemt aan hoog tempo toe. Momenteel hebben we ongeveer 219 boeken in aanbieding, sorry 220, 221,222...

David’s collega’s werken aan een ijverig tempo verder; tijdens het interview worden zeker 15 boeken voorzien van de nodige kentekens.

Y: Ik hoor je vooral van boeken spreken?

DR: Dat klopt. Momenteel draaien we hoofdzakelijk op boeken. Maar zoals  je ziet staat hier al een doos klaar met kersverse DVD’s. Eens ze in het systeem ingegeven zijn, worden ze ook beschikbaar voor onze uitleners. Dat het nu om boeken of DVD’s gaat, we staan natuurlijk open voor vele onderwerpen en talen: nederlands, frans, engels of homo, bi, lesbo en zelfs transgender passeren de revue.
De leden kunnen maximum 5 werken ontlenen, waarvan max. 3 DVD’s of CD’s. De boeken kan je drie weken lenen, DVD’s of CD’s maximum 1 week.
Indien je over een Holebipas beschikt is het ontlenen geheel gratis.

Afbeelding: Een deel van de boeken, reeds piekfijn geordend

Y: Waarom ben jij specifiek verkozen tot bibliothecaris?

DR: (kijkt even verrast) Literatuur en film hebben me altijd al geboeid. Dus vond ik het een mooie opportuniteit om me hierovor te engageren.

Y: Je sprak zélf van een kleine 230 boeken. Van waar komen die dan allemaal?

DR: Wel sommige hebben we gekocht van Casa Rosa. Zij verkochten hun boeken omdat hun infowinkel sloot. Verder kregen we er van het Roze Huis Antwerpen een heel aantal. Tenslotten mogen we zeker niet de giften van sympathisanten en leden vergeten.

Y: Ik veronderstel dat voor een nét opgericht Holebihuis, met een nét opgerichte bib er nog vanalles van pas kan komen?

DR: Zeker weten. Mensen die graag hun steentje willen bijdragen door hulp van alle hande (boeken, DVD’s, CD’s, of zelfs een centje of een bureaustoel!) kunnen steeds met ons contact opnemen via bib@holebihuis.be.
Als je dat wenst, kan het feit dat je een bepaald boek bijvoorbeeld geschonken hebt verschijnen op de sticker die we dan op jouw werk aanbrengen. Wil je met zekerheid weten of we een bepaald werk al dan niet reeds in ons bezit hebben, kan je ons ook even mailen op reeds vernoemd mailadres. Tenslotte, als we ‘n boek of DVD dubbel hebben houden we die opzij, voor je weet maar nooit!

Y: Ik zie dat je momenteel twee kasten ter beschikking hebt, die al goed vol zitten. Wat ga je doen als er geen boeken meer bij kunnen?

DR: (zucht en lacht) Dan kopen we gewoon kasten bij.
En als die ook vol zitten zien we wel.

Afbeelding: David en collega Steven halen de eerste DVD’s uit de doos.

Y: Een laatste vraag…Bestaat er reeds zoiets als een online catalogus waar men op voorhand kan kijken wat je bib te bieden heeft?

DR: Voorlopig bestaat die nog niet. Het idee rijst al langer. Binnenkort zullen we nog eens samenkomen met onze webmaster, kwestie van ook dat op poten te krijgen. Maar eigenlijk is dat niet echt een probleem: Wanneer ikzelf naar een bibliotheek ga , schuim ik graag es alle oevres af alvorens een selectie te maken. Zo kom je misschien nog wel iets nieuws tegen, waar je nog nooit van hoorde of nét wel, maar even de naam van kwijt was.

We laten David na dit leuke interview weer aan z’n taken verderwerken. Alvast van harte dank aan hem en z’n collega’s voor het bezoek en de interessante antwoorden.

De bibliotheek van het Holebihuis is iedere maandag van het jaar te bezoeken van 20 tot 22u, en dit in het Holebihuis zélf op het eerste verdiep.

Holebihuis Vlaams-Brabant
Diestsesteenweg 24
3010 Kessel-Lo

Deze blog bestaat nu ongeveer 3 maand. Geboortedag is dezelfde als die van het Holebihuis, dat ondertussen doorheen geheel Vlaams-Brabant bekend is geraakt. Groot tijd dus om met iets nieuws op de proppen te komen.

De redactie speelde al lang met het idee om reportages te maken; kwestie van zo bepaalde mensen, thema’s of handelingen in het daglicht te brengen. Via de tag “Reportages”  (rechter kolom) kan je dus vanaf vandaag op regelmatige basis nieuwe interviews lezen. We hopen dat deze jullie van harte zullen plezieren. Ben je dus aangesloten bij een deelvereniging van het Holebihuis en heb je wat boeiends te vertellen, laat het ons gerust weten. In de mate van het mogelijke neemt één van onze reporters dan contact met je op, en komt hij/zij naar je toegesneld. Onze blitse micro wordt dan voor héél even jouw communicatiekanaal!

Geef ons gerust al je tips door via blog@holebihuis.be

Geniet ervan!

Opgepast, voor activiteiten verwijzen we graag naar de kalender van het Holebihuis.
De redactie behoudt zich ten allen tijde het recht te oordelen of een artikel al dan niet op de blog verschijnt.
Vermeld steeds je naam en contactgegevens!