Enige tijd geleden had het Holebihuis de gelegenheid David Reynvoet te interviewen bij de opening van de Mediateek. Vandaag komen we met een kersvers interview, ditmaals met de woordvoerder van de enige homovoetbalploeg van ons land: de Pink Devils.
Het is een donkere woensdagavond in deze wintermaand december. Nét naast het treinstation van Mechelen bevindt zich café Friends. Daar heb ik afspraak met Joris Aernouts, woordvoerder van de Pink Devils.
Joris komt me tegemoet en het we nemen plaats aan één van de gezelligste tafels van het café. Via de grote gebogen ramen hebben we meteen zicht op het treinstation.
Joris is al vrij snel ontspannen. Ik moet nog maar het woord “voetbal” uitspreken of Joris fleurt helemaal op. Spontaan vertelt hij over het reilen en zeilen binnen de Pink Devils.
Y: Hoe kwamen de Pink Devils tot stand?
J: “Stichter van de groep was eigenlijk Guido. Hij voetbalde vroeger al op redelijk niveau en kapte er op een dag mee. De voetbalmicrobe bleef desondanks in z’n lichaam aanwezig en dat bracht hem op het idee om een holebivoetbalploeg op te richten. Hij sprak er Carl en Koen over aan, die meteen aan het initiatief wouden helpen. Aangezien Guido, Carl en Koen lid waren van HLWM ( Homo en Lesbienne Werking Mechelen) was een ploeg samenstellen ook niet zo moeilijk: al vrij snel telde de ploeg 15 leden. Ondertussen is Guido al lang met de leiding gestopt. Koen droeg dan enige tijd de fakkel, en nu sta ik voor de ploeg in.”
Y: Waarom voetbal, en niet volleybal of zwemmen bijvoorbeeld?
J: “Voetbal ís en blijft een taboesport voor holebi’s. Dat was dan ook meteen het leuke idee erachter: waarom niet laten zien dat ook homo’s kunnen voetballen?; kwestie van te laten merken dat voetbal en jeanetten weldegelijk te combineren valt.”
Y: Jullie zijn de enige nationale homovoetbalploeg. Ontmoeten jullie vaak andere holebiploegen?
J: Zeer zeker. Denk maar aan Milaan of Parijs. Zij doen mee aan de Eurogames, nét als wij. Verder zijn er ook nog de Outgames, dat kan je eigenlijk aanzien als de wereldkampioenschappen. Ook daar maken we kennis met andere holebivoetbalploegen. In Canada en Barcelona zijn we ook al geweest. Opmerkelijk is dat, in andere landen, veel meer holebiploegen aanwezig zijn dan bij ons. Zoals je al zei: Wij zijn voor België de enigen…
De Pink Devils in volle trainingsessie
Y: En wat wanneer er geen internationale competities plaatsvinden?
J: Dan spelen we tegen amateurploegen. Vaak zijn het vrienden van onze leden die het eens tegen ons willen opnemen. Een groepje mannen van een plaatselijk bedrijfje kan ook aan de orde komen: meestal ontstaan wedstrijden via mond tot mond reclame .
Y: Hebben jullie een bepaald doel voor ogen met de ploeg?
J: Wel, binnen vijf jaar, in 2014, vinden de Outgames mogelijks in Antwerpen plaats. Dan moéten de Pink Devils gewoon winnen, dát staat vast. We hebben nog nooit op de eerste plaats gestaan, maar dán zullen we er zijn. In Keulen, augustus laatstleden, waren we zevende of achtste. Verleden jaar in Barcelona zijn we tweede geeïndigd…niet mis hé?! Trouwens, in 2010 bestaan we 10 jaar. Dan gaan we ’n tornooi organiseren tegen 4 of 5 buitenlandse ploegen; ik kan je alleen maar aanraden onze internetsite in het oog te houden, want dan wordt het feest!
Y: Valt dat doel te realiseren?
J: Je moet een doel voor ogen hebben, en dat is het onze. Tot nu toe stonden we altijd al goed gequoteerd, soms eens tweede of derde. Die eerste plaats willen we binnenhalen.
Y: Je sprak net van de vele reizen die de Pink Devils maken. Valt dat niet te zwaar?
J: Ach het reizen heeft z’n voor- en nadelen. Het leuke is dat je je hobby kan uitoefenen en tegelijk aan sport doen. –grijns- Je komt al eens andere kerels tegen en dat…kan al eens tot een leuke kennismaking (lees flirt) leiden.
Y: Hoe vaak trainen jullie, en wanneer gebeurt dat dan?
J: We trainen elke week. In de lente en zomer is dat op donderdagavond. In herfst en winter trainen we op zondagvoormiddag. We zijn uit HLWM ontstaan en blijven dan ook onze roots trouw. Daarom trainen we altijd in het Vrijbroekpark.
Sinds Andy trainer is, oefenen we het hele jaar door, zo blijven we in topvorm. Vroeger was dat niet zo; we hielden een winterstop van oktober tot februari.
Y: Rest er buiten het trainen en reizen nog tijd voor andere activiteiten samen?
J: De Pink Devils is eigenlijk één grote vriendenbende. We zijn allen gebeten door voetbal en dat schept een band. Toch doen we meer dan voetballen alleen. Dit jaar bijvoorbeeld zijn we op uitstap naar Durbuy geweest, verder kan ik me een uitstap naar zee herinneren en ’n leuke barbecue.
Woordvoerder Joris (midden) met ploegmaten
Y: Vanwaar de naam “Pink Devils”?
J: Dat spreekt nogal voor zich. Pink dien ik niet uit te leggen. Wat de Devils betreft is het nogal makkelijk te verklaren: we zijn als het ware ambassadeur van België. Zoals reeds gezegd: andere landen kennen veel meer holebivoetbalploegen. We hebben ons dus wat laten inspireren door de Rode Duivels.
Y: Een voetbalploeg bestaat nog steeds uit 11 man. Hoe lossen jullie een situatie op waarbij geen veelvoud van 11 spelers voorhanden is?
J: “Wel zoals in het topvoetbal-gebeuren staat er permanent 11 man op het veld, maar zitten er ook een aantal in reserve aan de kant. Bij ons is dat niet anders. Er zijn altijd wissels nodig. De spelers weten verder ook wel dat iedereen graag eens meedoet, en zo ontstaat een regelmatige wissel. Zo komt iedereen aan z’n trekken.”
Y: Zijn alle leden van Mechelen en omstreken afkomstig?
J: Hm, eigenlijk niet. Ze komen van overal. De meesten komen wel uit Antwerpen, Gent, Brussel, Leuven of…Mechelen natuurlijk”
Y: Omschrijf eens een paar van je leden. Zitten er kerels tussen die op één of andere manier uit de groep springen?
J: Spontane lach- Tja, natuurlijk zitten er altijd “speciallekes” tussen. Momenteel zijn we met een 20-tal leden. Onze Bjorn is écht voor weinig verlegen. Twee jaar geleden, tijdens de Eurogames in Antwerpen vond er een openluchtcantus plaats. Bjorn kon het niet laten te strippen op het podium. Uiteindelijk stond hij met z’n kruis naar het publiek en had hij nog enkel z’n opgefrommelde boxer ter beschikking om de edelste delen af te schermen. Ironisch of niet, op de zijkant van het podium stond een oud dametje. Zij zal die dag met blijde gedachten huiswaarts gekeerd zijn.”
Y: Wat is de gemiddelde leeftijd binnen jullie groep?
J: Ik ben nu ongeveer 4 jaar bij de groep aangesloten en ben zelf 28. Sindsdien is de ploeg steeds verjongd. Voor mij waren Ben, Bjorn en Marc waren zowat de “nieuwe lichting” als je het zo mag noemen.. Na mij zijn o.a. Andy, Bilal en Brian gekomen. De meeste spelers zijn nu tussen de 22 en de 35 jaar oud.
Y: Je zei net dat de Pink Devils nu ongeveer 20 leden telt. Zijn er al relaties ontstaan binnen de groep?
J: Ja natuurlijk; dat zijn altijd leuke momenten om naar terug te blikken. In Milaan, een jaar of drie terug, deed Andy voor het eerst mee aan de internationale competities. Hij maakte er kennis met Bert. Zij werden al snel een koppeltje en zijn nog steeds samen. Wat weinigen weten: Aangezien ik m’n kamer met Bert deelde, ben ik door deze situatie al snel op zoek moeten gaan naar een andere roommate… (lacht)
Y: Kregen jullie ooit met negatieve commentaar te maken?
J: Niet echt. Soms krijgen we wel een reactie in de aard van “homo’s en voetbal, da’s toch zoals water en vuur?” Oh ja, nu ik eraan terugdenk: ooit speelden we tegen een Antwerpse migrantenploeg; die weigerden ons de hand te geven.
Y: Vaak, wanneer men vraagt aan wat een hetero denkt wanneer hij het woord “homo” hoort, krijg je een beeld van de stereotiepe verwijfde jongens. Zijn die bij jullie aanwezig?
J: De meesten onder ons zijn “gewone kerels”, en daarmee bedoel ik dat je “het” aan ons niet meteen ziet. Dat is toch typsich voor iemand dat van voetbal houdt of aan voetbal doet, niet?
“…Hobby en sport combineren…”
Y: Jullie flyerden op het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant. Hoeveel nieuwe leden komen er zo gemiddeld jaarlijks bij?
J: Gemiddeld krijgen we er twee leden per jaar bij. Die krijgen meestal via mondreclame te horen van onze ploeg. Ook moderne media als Findsome, Gaylog of Gaydar werken vrij goed. Als je bv. Op Findsome zoekt in de categorie “sport” vind je al snel ons zoekertje naar nieuwe leden terug.
Y: Ik zie hier op jullie flyer staan dat “enige voetbalervaring wenselijk” is. In welke mate is die ervaring belangrijk?
J: Het is belangrijk om een aantal spelers te hebben die de ploeg kunnen dragen. Daarvoor moet je wel in je jeugdjaren gevoetbald hebben. Deze spelers kunnen ook de nieuwelingen, zonder veel ervaring, beter maken. Vandaar dat het wenselijk is, maar niet verplicht. Als ik naar mezelf kijk, ’m’n eerste zin was “ Ik ben 24 en heb amper voetbalervaring; is dat erg?” Door training kwam dat wel goed. Waar een wil is, is een weg.
Y: Nog kort even over het Filmfestival. Jullie kwamen buiten het flyeren ook een filmvoorstelling bijwonen. De film heette Guys and Balls. Wat vonden jullie van de film?
J: Die was zalig. Het onderwerp was natuurlijk goed uitgekozen: een film over homo’s die samen een voetbalploeg oprichten en dan een wedstrijd aangaan tegen stereotiepe machohetero’s…
Y: Was het Holebifilmfestival Vlaams-Brabant voor jullie dan al bekend?
J: Tuurlijk. Kent jullie filmfestival dan geen nationale roem? Naar ons inziens is dat toch zo.
Dit kon ik enkel beamen…
Ondertussen is het 22u30 en het interview loopt ten einde. We drinken nog een Kriek Extra en praten wat verder over koetjes en kalfjes.
Zij die meer info wensen over de Pink Devils kunnen altijd terecht op de site: www.pinkdevils.be of op het emailadres: pinkdevils1@gmail.com
YB
